Mondelinge geschiedenis
In 2011 begon Erfgoedcel Mijn-Erfgoed met het afnemen van interviews uit de Mijnstreek. Die interviews zijn belangrijke getuigenissen van mensen op leeftijd die het gedeelde geheugen van de Limburgse Mijnstreek kunnen aanvullen. Deze getuigenissen worden niet via een project verzameld, maar leveren een waardevolle bijdrage aan het erfgoed in de Mijnstreek dat samen met de getuigen dreigt te verdwijnen. De teller staat intussen al op 43 interviews van 49 personen, goed voor zo’n 50 uur aan beeldmateriaal! Hieronder vind je een overzicht van de interviews die tot op heden zijn afgenomen, telkens met een filmfragment uit dat interview.
Onze interviews zijn auteursrechtelijk beschermd
Je kan van de interviews bijgevolg enkel een kort fragment bekijken. Maar als je onderzoek doet naar cultureel erfgoed, dan kan je wel een aanvraag indienen om ze te consulteren via HetArchief.be. Als je in deze lijst op de naam klikt, krijg je de gedetailleerdere beschrijving van het interview op HetArchief.be en kan je een aanvraag doen om het volledige interview te bekijken.
Dit is een interview met Charampolis Apostolidis (°1937), waarin hij vertelt over zijn werkzaamheden als tolk, en eigenlijk ook als sociaal werker avant la lettre. Charampolis Apostolidis vertelt daarin over zijn leven. “Babi” is een Griek van Turkse afkomst. Na een ongelukkige eerste carrière in het Griekse leger, kwam hij in de jaren zestig in de mijn van Zolder terecht. Ondernemend en nieuwsgierig van karakter, leerde hij in recordtempo de Nederlandse taal. De mijndirectie haalde hem daarom al snel uit de ondergrond, een promotie die gastarbeiders zelden maakten. Tot aan het einde van zijn loopbaan doorkruiste Babi dag en nacht Limburg, om Rijkswacht en politie, rechtbanken, gemeentebesturen, mijndirecties, mijnwerkers én hun families te helpen elkaar beter te verstaan. Daarnaast vervulde hij ook de onmisbare taak van maatschappelijk werker, psycholoog en integratiewerker avant-la-lettre, voor de multiculturele bevolking van de cités.
Dit is een interview met René Gerits (°1923), waarin hij vertelt over zijn schooltijd in Houthalen in de jaren ’20 en ’30. René Gerits vertelt daarin over het dagelijks leven in Kwalaak, het werken in de mijn, de Tweede Wereldoorlog en het domein Masy.
Dit is een interview met Louis Goossens (°1928), waarin hij vertelt over zijn eerste werkervaring in de kolenwasserij van de mijn van Heusden-Zolder, en de zogenaamde ‘strontrapers’. Louis Goossens vertelt daarin over zijn afkomst, de vakschool in Beringen, de verschillende functies ondergronds in de mijnen, de kolenwasserij, pendelaars en gastarbeiders, ‘haveuses’, de mijnschool, zijn job als opzichter en hoofdopzichter, de Turkse gastarbeiders, gevaren en angsten, verloning, de cités, vrijetijdsbesteding, feesten en het caféleven, de sluiting van de mijnen en tot slot over zijn mooie herinneringen.
Dit is een interview met Louis Smeyers (°1930), waarin hij vertelt over honger en rantsoenering in Houthalen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Louis Smeyers vertelt daarin over zijn gezin en lagere schooltijd, de opstart van de mijnen, de Tweede Wereldoorlog (mobilisatie, inlegeringen, honger, Russische krijgsgevangenen, verplichte tewerkstelling, bombardementen, verzet en repressie, schuilen, de bevrijding en de Duitse krijgsgevangenen na de oorlog), zijn carrière als postbode, de bevolkingstoename dankzij de mijnen, nieuwe wijken in Houthalen, het vrijetijdsleven, de rol van de ‘garde’, het casino, mijnwerkers, migratiegolven, het gemeentebestuur en het parochieleven, dorpsfiguren en bijnamen, de overval op het postkantoor van Houthalen in 1970, de sluiting van de mijnen, voetbal en nog vele andere zaken…
Dit is een interview met E.H. Jef Colleye (1924-2012), waarin hij vertelt hoe hij zelf een lening moest aangaan om de bouw van het Sint-Pauluscollege in Houthalen te financieren. Van datzelfde college was hij directeur van 1960 tot 1985. Jef Colleye vertelt daarin over zijn jeugd, de lagere schooltijd, zijn tijd op het Klein Seminarie in Sint-Truiden en het Groot Seminarie in Luik, zijn periode aan de school Saint-Hadelin in Visé, de Tweede Wereldoorlog, de Katholieke Studenten Actie (K.S.A.), het Sint-Pauluscollege (financiering, bouw, leerlingen, leerkrachten, studierichtingen, de impact van de mijn…), zijn aalmoezenierschap bij de fraterniteit van Charles de Foucauld en tot slot zijn pensioen.