Op zoek naar een echte lach tijdens een sessie lachyoga op Erfgoeddag
> Artikel geschreven door Lauren Loos, eerstejaarstudente PXL Education.
GENK – Erfgoeddag 2026 stond in het teken van humor, al bleef het bij een sessie lachyoga in wetenschapscampus Thor Park op de mijnsite van Waterscheid opvallend stil tijdens de eerste minuten. Met slechts twee deelnemers en de begeleider werd het een ongemakkelijke, maar tegelijk bijzondere ervaring.
Bij aankomst in Thor Park klinkt luide muziek uit de boxen. Overal in het park is er iets te doen. Toch valt er één geluid extra op: vanop een afstand weerklinkt ‘ho ho, ha ha ha’. Naast het hoofdgebouw staat Danny Leyssen, begeleider van de lachyoga, zich al op te warmen.
Daar staan we dan met drie: Danny, een andere deelneemster en ikzelf. Een lagere opkomst dan verwacht, waardoor de ongemakkelijkheid in het begin overheerst. Gelukkig schijnt de zon en zorgt het mooie weer vanzelf voor een glimlach op de mensen hun gezicht.
Lachen op commando
De sessie start met een korte opwarming. We klappen ritmisch in onze handen, schrijven onze naam met onze heupen en proberen de eerste spontane glimlach los te krijgen. Het voelt in het begin nogal onnatuurlijk, bijna geforceerd aan.
"Ik wist totaal niet wat te verwachten,” vertelt mededeelneemster Jessy Vancluysen. “Het is echt heel gek. Je moet lachen zonder reden. Dat voelt heel raar."
Na de opwarming volgen verschillende oefeningen. We maken gekke dierengeluiden, trekken overdreven gezichtsuitdrukkingen en wandelen als pinguïns rond een hondenspeeltje dat Danny in het midden tussen ons plaatste. De combinatie van de bewegingen en het geluid zorgt voor een gekke sfeer, waardoor we stillaan loskomen.
>> Lees verder
Danny begeleidt de sessie met veel enthousiasme en maakt tussendoor ook tijd voor wat uitleg. “Je lichaam maakt geen onderscheid tussen echt of nep lachen,” zegt hij. “Het belangrijkste is dat je endorfines aanmaakt, je ontspant en wanneer je lacht, kan je niet nadenken, dus ook niet piekeren.”
Dan begint de lachtherapie: drie minuten onophoudelijk lachen. Het klinkt misschien makkelijk, maar het bleek het moeilijkste moment van de sessie te zijn. In een grotere groep zou het lachen waarschijnlijk aanstekelijker werken, met drie blijft het zoeken naar spontaniteit. Toch lukt het ons om uiteindelijk een echte lach te vinden en laat de voorbijgangers niet onberoerd. Ze stoppen even, kijken nieuwsgierig en beginnen spontaan mee te lachen.
Vergeten vorm van ontspanning
Danny Leyssen weet waarover hij spreekt. In 2010 volgde hij een opleiding tot lachanimator bij de Lachacademie in Schilde. “We zijn toen met een groep op verschillende plaatsen sessies gaan geven”, vertelt hij. “Maar dat is uiteindelijk stilgevallen, er is niet zoveel vraag meer naar. Ondanks de vele positieve effecten.” Volgens Leysen wordt lachen vaak als vanzelfsprekend gezien, terwijl het net een bewuste vorm van ontspanning kan zijn.
"Mensen staan niet stil bij hoeveel effect het heeft. Wanneer je lacht, pieker je minder en heb je minder stress. Veel mensen zouden er dus beter wat meer bewuste aandacht aan geven.”
Nu geeft hij af en toe nog eens een sessie, zoals hier vandaag op Erfgoeddag. Zijn doel blijft eenvoudig: mensen uit hun comfortzone halen en hen laten ervaren wat lachen met je doet.
Rust
Na de actieve oefeningen volgt er een rustig stukje om af te sluiten. Tijdens een korte meditatie proberen we onze ademhaling opnieuw onder controle te krijgen en komen we tot rust. De overgang van het luid lachen naar stilte voelt groot, maar wel fijn aan.
Achteraf blik ik met Jessy terug op de ervaring.
"In het begin vond ik het heel ongemakkelijk, maar na verloop van tijd werd het beter en moest ik oprecht lachen op sommige momenten. Ik zou het niet meteen opnieuw doen, maar ik denk dat het in een grotere groep wel leuker kan zijn.”
Erfgoeddag stond in het teken van humor. Gelachen hebben we, al was dat niet altijd vanzelfsprekend. Dankzij Danny’s enthousiasme en doorzettingsvermogen groeide de sessie langzaam naar oprecht lachen.
Als afsluiter kregen we elk nog een pen mee met de boodschap: ”Je wordt met de lach mooier.” Misschien zit daar toch een kleine waarheid in die deze Erfgoeddag mooi afsluit.
Erfgoeddag door de ogen van PXL-studente Lauren Loos.
Hoe breng je het thema Haha! Humor van Erfgoeddag 2026 tot leven? Voor Lauren Loos, eerstejaarstudente Journalistiek aan PXL Education was dat de uitdaging. Gewapend met notitieboek, camera en een flinke dosis nieuwsgierigheid trok ze eropuit om verhalen te zoeken waarin humor mensen samenbrengt.
Lauren kwam terecht bij een sessie lachyoga in Thor Park Genk, waar lachen veel meer blijkt te zijn dan een spontane reactie. Met haar artikel laat ze zien hoe humor verbindt, ontspant en zelfs een verrassend stukje immaterieel erfgoed kan zijn. Ontdek Erfgoeddag 2026 door de frisse blik van een jonge journaliste.
Zit je met een vraag?
